forefront: Pag-ibig sa Kaaway: Ang Hamon ng Tunay na Kristiyanismo

 

forefront: Pag-ibig sa Kaaway: Ang Hamon ng Tunay na Kristiyanismo

Isa sa mga pinakamahirap na utos ng Panginoong Hesus na sundin ay ang pag-ibig sa kaaway. Marami ang handang maging mabait, magbigay ng ikapu at handog, at gumawa ng mabuti sa kapwa, ngunit pagdating sa pagpapatawad at pagmamahal sa mga taong nanakit, umusig, o nagkasala sa atin, kadalasan ay nananaig ang ating likas na damdamin.

Sa Mateo 5:43-48, malinaw na sinabi ni Hesus: “Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway at ipanalangin ang mga umuusig sa inyo.” Hindi ito simpleng payo kundi isang utos na nagpapakilala kung sino ang tunay na mga anak ng Diyos. Sapagkat tulad ng Ama sa langit na nagpapasikat ng araw at nagpapaulan sa mabuti at masama, ang Kanyang mga anak ay inaasahang magpakita rin ng kabutihan sa lahat, maging sa mga hindi mabuti sa kanila.

Ipinaalala rin ng Panginoon na walang kakaiba kung mamahalin lamang natin ang mga nagmamahal sa atin. Maging ang mga taong hindi kumikilala sa Diyos ay nagagawa iyon. Ang tunay na pagkakaiba ng mga Kristiyano ay makikita sa kanilang kakayahang magpatawad, makipagkasundo, at gumawa ng mabuti sa mga taong nagdulot ng sakit at pighati.

Sa Lucas 6:27-34, idinagdag pa ni Hesus ang hamon na gumawa ng mabuti sa mga napopoot sa atin at pagpalain ang mga sumusumpa sa atin. Ito ay isang aktibong pagpapakita ng pag-ibig. Hindi sapat na umiwas lamang sa paggawa ng masama; higit na mahalaga ang paggawa ng mabuti.

Sa panahong laganap ang alitan, tampuhan, at gantihan, nananatiling makabuluhan ang panawagan ni Kristo na putulin ang siklo ng galit at poot. Sapagkat ang pag-ibig na umaabot maging sa mga kaaway ay hindi tanda ng kahinaan kundi katibayan ng kapangyarihan ng Diyos na kumikilos sa puso ng tao.

Sa huli, ang tunay na Kristiyanismo ay hindi nasusukat sa dami ng nalalaman tungkol sa Diyos, kundi sa kakayahang isabuhay ang Kanyang pag-ibig—lalo na sa mga taong pinakamahirap mahalin.